Zgodnie z art. 260 § 1 k.p.k.: ,, Jeżeli stan zdrowia oskarżonego tego wymaga, tymczasowe aresztowanie  może  być  wykonywane  tylko  w postaci umieszczenia w odpowiednim zakładzie leczniczym, w tym w zakładzie psychiatrycznym.” Według art. 250 k.p.k.: ,, Tymczasowe  aresztowanie  może  nastąpić  tylko  na  mocy postanowienia sądu.” Przejdźmy teraz do szczegółów.

Kiedy stosuje się tymczasowe aresztowanie?

Tymczasowe aresztowanie może być zastosowane w postępowaniu przygotowawczym na wniosek prokuratora przez sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzone jest postępowanie. W sytuacjach wyjątkowych, gdy trzeba działać natychmiast, tymczasowe aresztowanie może być również zastosowane przez inny sąd rejonowy.

Co dzieje się dalej?

Gdy zostanie wniesiony akt oskarżenia, to tymczasowe aresztowanie jest stosowane przez sąd, przed którym sprawa się toczy. Prokurator przesyła razem z aktami sprawy wniosek oraz zarządza jednoczesne doprowadzenie podejrzanego do sądu.

Co musi znaleźć się w postanowieniu o zastosowaniu tymczasowego aresztowania?

W postanowieniu o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania trzeba wymienić osobę, zarzucany jej czyn, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną do zastosowania tego rodzaju środka. Trzeba określić również czas trwania tymczasowego aresztowania. Obowiązek oznaczania terminu stosowania tymczasowego aresztowania za każdym razem trwa aż do uprawomocnienia się orzeczenia, które kończy postępowanie.

Kto orzeka o tymczasowym aresztowaniu?

O zastosowaniu tymczasowego aresztowania po wydaniu orzeczenia, które kończy postępowanie ma obowiązek orzec sąd wydający orzeczenie. Jeżeli sprawa zostanie przekazana do drugiej instancji, odpowiedzialny za wydanie takiego postanowienia będzie sąd odwoławczy.

Kiedy stosuje się tymczasowe aresztowanie?

Tymczasowe aresztowanie można orzec, gdy: zachodzi uzasadniona obawa ucieczki albo ukrywania się oskarżonego, w szczególności wtedy, gdy nie da się ustalić tożsamości albo sprawca nie ma w kraju miejsca stałego pobytu. Kolejna sytuacja występuje wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie namawiał do składania fałszywych zeznań albo wyjaśnień lub w inny niezgodny z prawem sposób będzie utrudniał postępowanie karne. Tymczasowe aresztowanie może być zastosowane również wtedy, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku, który jest zagrożony karą pozbawienia wolności. Jej górna granica musi wynosić co najmniej 8 lat lub gdy sąd pierwszej instancji skazał go na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata.

Wyjątek od wyżej przedstawionych zasad

Tymczasowe aresztowanie może wyjątkowo być zastosowane wtedy, gdy jest uzasadniona obawa, że oskarżony, któremu zarzuca się popełnienie zbrodni albo umyślnego występku, popełni przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu, w szczególności gdy popełnieniem takiego przestępstwa groził.

Jakie są obowiązku sądu wobec aresztowanego?

O zastosowaniu tymczasowego aresztowania są ma obowiązek bezzwłocznie zawiadomić osobę najbliższą dla oskarżonego. Może to być również osoba, którą on sam wskaże. O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd ma obowiązek bez zbędnej zwłoki zawiadomić również pracodawcę, szkołę albo uczelnię. W odniesieniu do żołnierza, należy o tym poinformować jego dowódcę. Jeżeli oskarżony jest przedsiębiorcą albo niebędącym pracownikiem członkiem organu zarządzającego przedsiębiorcy, to na jego wniosek trzeba zawiadomić zarządzającego przedsiębiorstwem.

Pozostałe obowiązki sądu w przypadku zastosowania tymczasowego aresztowania

Sąd ma obowiązek zawiadomić o tym sąd opiekuńczy, gdy zachodzi potrzeba zagwarantowania opieki nad dziećmi aresztowanego. Zawiadomić należy również organ opieki społecznej, gdy zachodzi potrzeba zaopiekowania się osobą niedołężną albo chorą, która była pod opieką oskarżonego. Sąd musi również wykonać czynności konieczne do ochrony mienia oraz mieszkania aresztowanego. O wszystkich tych zarządzeniach i działaniach sąd ma obowiązek informować oskarżonego.

Prawo Karne Wrocław.