Często spotykanym przestępstwem przeciwko osobie jest stalking. Spotykany jest w każdej sferze życia codziennego i publicznego. Na czym zaś polega, jak się objawia?

Według Art. 190. kodeksu karnego stalkingiem nazywamy uporczywe nękanie innej osoby bądź najbliższej osoby, mogące objawiać się poczuciem zagrożenia tejże osoby. Od 6 czerwca 2011 roku naruszając prywatność drugiej osoby popełniany, jest czyn zabroniony, podlegający karze do trzech lat pozbawienia wolności.
Tej samej karze pozbawienia wolności podlega ten, kto celem i zamiarem wyrządzenia krzywdy majątkowej czy osobistej podszywa się pod inną osobę. Następnie w tym celu wykorzystuje wizerunek bądź poufne dane osobiste osoby pokrzywdzonej.

Jeżeli, w wyniku nękania osoba targnie się na swoje życie, poprzez usiłowanie popełnienia samobójstwa oskarżonemu grozi kara od roku do nawet dziesięciu lat pozbawienia wolności. Wówczas ściganie następuje z urzędu. Natomiast, aby rozpocząć ściganie sprawcy, jeżeli osoba pokrzywdzona nie usiłowała odebrać sobie życia, przestępstwo musi zostać zgłoszone przez samą osobę, będącą dotknięta stalkingiem.

W Polsce ponad trzech milionów osób miało do czynienia z nękaniem. Większość osób nie zgłasza na policję popełnionego czynu. Głównymi powodami jest wstyd przyznania się, że osób pokrzywdzonych przed samym sobą, że zostaliśmy dotknięci stalkingiem. Większość osób nieujawniająca czynu zabronionego uważa, iż sama sobie poradzi z problemem, boi się powiedzieć osobom trzecim. Nie bądźmy zatem obojętni wobec krzywd wyrządzonych i pamiętajmy to od osoby pokrzywdzonej, zajrzy czy dręczyciel zostanie ukarany.

Z uporczywym nękaniem możemy się spotkać w pracy, na uczelni czy w sferze życia rodzinnego. Najczęstszej osobami prześladowanymi są kobiety, osoby starsze ze względu na płeć, odmienne poglądy czy wygląd. Prześladowanie może mieć formę poprzez Internet- portale społecznościowe czy telefoniczny. Przestępstwo z Art. 190. dzieli się na fizyczne i psychiczne.