Ówczesne statystyki policyjne podają, iż rozbój jest jednym z najpoważniejszym popełnianym przestępstw na przestrzeni dwudziestego pierwszego wieku. Choć od roku 2012 do roku 2016 liczba przestępstw stwierdzonych stale maleje. Zmalała o około dziesięć tysięcy.

Rozbojem nazywamy rodzaj kradzieży przy użyciu do jej popełnienia przemocy, narzędzi ostrych bądź broni. Do tego rodzaju przestępstwa zaliczamy również groźby użycia przemocy w celu kradzieży mienia. Zgodnie z Art. 280 Kodeksu karnego, ten kto dopuszcza się przestępstwa kradzieży, tym samym używając przemocy wobec osoby de facto, grożąc natychmiastowej jej użyciem, podlega karze od dwóch do dwunastu lat pozbawienia wolności. Ten sam zakres kary obejmuje osobę, która doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności, poprzez upojenie alkoholowe bądź podaniu substancji mających właściwości odurzające i usypiające.

Sprawcy, który do dokonania rozboju używa broni palnej, noża czy innych niebezpiecznych przedmiotów mogących służyć za niebezpieczne grozi kara nie krótsza niż trzy lata pozbawienia wolności. Pod ten sam paragraf można podpiąć rozbój popełniony wspólnie i w porozumieniu z inną osobą.  Używa przy tym narzędzi niebezpiecznych, w tym broni i noża bądź środka służącego do obezwładnienia osoby pokrzywdzonej.

Ważnym czynnikiem kwalifikującym czyn zabroniony jako rozbój jest motyw, zachowanie osoby popełniającej. Przy czym, jeżeli kradzież ma miejsce przed użyciem przemocy, groźny jej użycia bądź doprowadza osobę do stanu nieprzytomności wówczas czyn, kwalifikuje się jako kradzież rozbójnicza. Stosuje się wówczas Art. 281 Kodeksu karnego- grozi kara od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Często drogą obrony jest wskazanie, że na początku doszło do pobicia bądź podania środków. Pierwotnym założeniem nie była próba kradzieży, a jedynie skorzystanie z okazji kradzieży.

Zatem, aby postawić zarzut rozboju, należy udowodnić sprawcy przywłaszczenie cudzego mienia. Następnie użycie przemocy i środków uniemożliwiających reakcję osoby okradzionej.